Bir parça üreticisi için tip onayı, ürünün her araç projesinde yeniden değerlendirilmesini önler. Onaylı bir bileşen, araç üreticisinin teknik dosyasına onay belgesiyle girer ve UN regülasyonlarını uygulayan ülkelerde tanınan bir referans oluşturur.
Hangi regülasyon neyi kapsar
R-10 elektromanyetik uyumluluğu düzenler: araçlara ve elektrikli veya elektronik alt montajlara ilişkin yayılım ve bağışıklık gereklilikleri içerir. R-80 büyük yolcu taşıtlarındaki koltukların ve bağlantı noktalarının dayanımını ele alır. R-100 elektrikli güç aktarma organlarının güvenliğini kapsar; yüksek gerilim koruması ve yeniden şarj edilebilir enerji depolama sistemleri bu regülasyonun konusudur.
Aydınlatmada R-148 sinyal lambalarını, R-149 yol aydınlatma cihazlarını, R-150 ise geri yansıtıcı cihazları ve işaretlemeleri kapsar. Bu üç regülasyon, daha önce ayrı ayrı düzenlenen pek çok aydınlatma cihazını tek çatıda toplar. Cihazların araca yerleştirilmesi ise ayrı bir konudur ve R-48 kapsamında araç düzeyinde değerlendirilir.
Başvurudan önce neler hazırlanmalı
Sürecin en çok zaman kazandıran adımı, onaylanacak tipin net tanımlanmasıdır. Aynı tip içinde hangi varyantların yer alacağı, teknik resimler, malzeme bilgileri ve bilgi dokümanı baştan hazırlanırsa, test örnekleri de en kritik varyantlara göre seçilebilir.
Onayın bir parçası da üretimin uygunluğudur. Üreticinin, seri üretimde çıkan parçaların onaylanan tiple aynı kaldığını gösteren kontrol düzenini sunması beklenir. Onay verildikten sonra parça üzerinde, ülke kodu ve onay numarasını içeren onay işareti yer alır.
Süreci kısaltan yaklaşım
Birden fazla regülasyonu ilgilendiren ürünlerde test planını birlikte kurmak, aynı örnekle yapılabilecek testlerin tekrarlanmasını önler. Örneğin elektronik içeren bir lamba hem R-148 veya R-149 hem de R-10 açısından değerlendirilir.
Bu yazı bilgilendirme amaçlı bir özettir. Yasal gereklilikler için her zaman yürürlükteki resmi metin ve değişiklikleri esas alınmalıdır.
